پایان نامه فارغ التحصیلی حمید حقیقت و جهانشاه ارفع نیا در سال 1356 ارائه گردید.درآن زمان طراحی شهری به شکل شاخص امروزی خود در پروژه های دانشجویی و یا پایان نامه ها حضوری پر رنگ نداشت. هیچیک از اساتید آن دوران بعنوان مدرسین طراحی شهری بمفهوم Urban Design تدریس نمی نمودند. در زمان قضاوت این پروژه نیز به استثنای یکی از اساتید حاضر در جلسه که دارای تخصص در برنامه ریزی شهری بود بیشترین حاضرین دارای عناوین معماری بودند. جلسه بلحاظ نگرش و نتیجه گیری حمید حقیقت وجهانشاه ارفع نیا به یک موضوع طرای شهری در قالب یک پایان نامه معماری آنرا بسیارموفق دانسته و بهترین ارزش آن زمان را بعنوان درجه “ممتاز” برای پروژه قائل گردید.